Een bekend gezegde en ik denk meer dan waar. Thuis is waar je alles hebt, waar je je zelf kan zijn en wat je hebben naar eigen smaak hebt gemaakt. Hoe belangrijk is het om een thuis te hebben voor iemand met autisme?
Voor mij is thuis een plek waar ik volledig kan ontspannen. Waar ik me af kan sluiten van de prikkels en ik zelf kan kiezen wat ik wil doen. Ik kan heel goed thuis zijn en daarin heb ik ook mijn eigen basis in opgebouwd. Als je gaat om mijn thuis dan zou je, even denkend aan het stereotype van autisme, best schrikken hoe niet netjes het is. Ik ben vrij chaotisch en kan mijn spullen vinden in rommelige ruimte. Het is wel schoon en netjes en dat is belangrijk. En daarnaast, wat heb je aan een lege tafel? Die moet toch gevuld worden? Het is ook wel echt een voordeel voor mij dat ik alleen woon en niet met een ander rekening hoef te houden. Hierdoor kan ik echt doen wat ik wil. Je moet natuurlijk wel alleen kunnen zijn maar dat ik voor mij geen probleem. Toen ik in een relatie zat vond ik het wel lastiger om me thuis of thuis te voelen. Hij was alleen het weekend bij me maar toch voelde dat anders. Iets wat voor een ander normaal is, is voor jou anders en andersom. Je kan ook kiezen waar je wel of geen prikkels toestaat. Een voorbeeld is dat mijn slaapkamer vrij saai is vergeleken met mijn woonkamer. Ik wil echt rust als ik ga slapen. Zo heb ik ook geen tv op mijn slaapkamer, een bewuste keuze. Als ik wel iets wil kijken dan heb ik altijd nog mijn laptop of telefoon. Mijn woonkamer is een ander punt. Bloemetjesbehang, verschillende kleuren, een muur vol kurk en meubels met wisselende kleuren en texturen. Een mix van alles wat.
Als het gaat om het mentale deel van thuis zijn dan kan ik ook pas echt ontspannen als ik thuis ben. Ik was laatst en weekend weg en ook al ben je even weg met de mensen om je heen die je kent, toch kan je je niet volledig ontspannen. Het is niet erg voor even maar het kan je wel meer energie kosten. Wanneer je dan ook nog minder slaapt en je graag herinneringen wil maken dan moet je echt op jezelf letten. En soms ook wat ervoor overhebben. Ik snap het niet dat mensen zeggen dat zich thuis voelen bij mensen in plaats van op een plek. Je moet doen wat je zelf fijn vindt maar kan iemand mij dit uitleggen? Het fijne aan thuis zijn vind ik ook dat ik soms niet hoef te praten. Of dat je beseft dat je de avond ervoor de deur op slot hebt gedaan en de die dag de hele dag niet uit huis bent gegaan. Gewoon zo’n lekkere chille dag.
Ik denk dat iedereen belang heeft bij een ‘thuis’ maar mensen met autisme nog meer. Het geeft rust, duidelijkheid en een plek waar je helemaal jezelf kan zijn en je kan terugtrekken. Waar je kiest waar je prikkels hebt en waar je ze niet wil. Voor de één is dit een eigen plekje, voor een ander is dat liever met mensen om je heen. Probeer een plekje te creëren die voor jou goed voelt en vind je rust op een plekje waar alles van je af kan vallen.

Plaats een reactie