Het is altijd spannend als je dingen niet weet, dingen voor een eerste keer doet of dingen doet die angst kunnen opwekken. Vandaag ga ik dingen voor het eerst doen en een beetje mijn angsten aan.

---

Meestal als ik een artikel schrijf zit ik op mijn vaste plekje, koptelefoon op en schrijven maar. Ik weet dat dit wel werk maar het leidt me ook af. Ik heb namelijk vaak nog wel wat anders te doen of als ik even vastloop dan start ik al snel een game op. Maar nu kan dat even niet want ik ben in een tentje in Leeuwarden aan het werk. Even hele andere prikkels, gedachten en precies het goede moment om dit artikel te gaan schrijven. Het vraagt soms wel wat voorbereiding want je moet alles meenemen, wilt er ook wel een beetje leuk uitzien dus lekker make-upje op en gaan. Het weer zit niet helemaal mee dus ook dat is om in de gaten te houden. Ik heb wel bewust een plekje uitgekozen die ik ken en waar ik wel vaker mensen zie werken/studeren. En hoeveel stress het lichaam even aangaf, hoeveel rust ik nu heb en weet dat het oké is. Sinds ik paniekaanvallen heb gehad moet het lichaam weer wennen aan zulke dingen maar ik ga ze ook zeker niet uit de weg.

Ik zal je even meenemen in de gedachte die ik nu heb. Ik ben lekker aan het schrijven maar om me heen gebeuren allemaal dingen. Getik van glazen, andere mensen die praten en muziek die me lekker laat meebewegen. Ik merk aan mezelf dat het schrijven wel soepel gaat en de woorden vloeien maar ik denk ook na over de prikkels die het me geven en gaan geven. Hoe zal ik zijn als ik thuis ben en heeft het me te veel gekost. Ik denk na over of ik nog wat te drinken wil of hoe ik het doe als ik naar de wc moet. Dan staan mijn spullen er natuurlijk wel gewoon. Ik heb, mocht het nodig zijn wel oortjes bij me als het teveel wordt dus dat is een fijne gedachte. Ik ben altijd wel benieuwd hoe anderen dit doen, volledig kunnen focussen op je studie zonder te letten op andere dingen. Toen ik studeerde had ik instrumentale muziek op, lag de telefoon waar ik net niet bij kon en kon ik me alleen focussen op wat ik moest doen. Als ik muziek met tekst op zou zetten dan zou ik alleen maar meezingen of gaan dansen op het ritme, zeer onhandig zeg ik je. Misschien was dat ook al wel een teken dat ik autisme kon hebben, bedenk ik me nu. Ik merk aan mezelf dat ik wel echt productief ben, ik heb een doel wat ik wil doen en dat werkt best wel goed. Maar mocht dit doel niet lukken dan is dat ook niet erg.

---

Veel mensen denken dat mensen met autisme niet tegen veranderingen kunnen of dat alle nieuwe prikkels te veel kunnen zijn. Maar iedereen gaat anders met dingen om. Ik denk dat ik de prikkels van vandaag wel kan hebben en dat ik dit ook wel vaker wil proberen. Misschien niet altijd in een eettent want dat is niet heel goedkoop maar een bibliotheek is ook een optie. Deze geeft ook wel minder prikkels denk ik. Het gekke is dat ik dan misschien juist muziek op zou zetten zodat het niet zo stil is. Is dit een gekke gedachte? Ik ben tenminste blij dat ik deze stap wel ben gaan zetten want het laat ook wel zien dat ik weer stappen maak. Ik heb altijd gezegd, ik ga geen uitdaging uit de weg en deze is zojuist helemaal geslaagd. Ik ben trots op mezelf dat ik dit durf te doen en dat ik mezelf blijf uitdagen in het zoeken naar nieuwe dingen.