Toen ik mijn diagnose kreeg was er één ding dat ik heel fijn vond. Dat was het doen van zelfstudie. Een ander kan heel veel vertellen en dat kan soms ook te veel worden. Ik heb tijdens en direct na mijn diagnose veel aan zelfstudie gedaan en dit is mij heel erg bevallen. Hierin de vraag, hoe belangrijk is zelfregie in het proces tijdens en na je diagnose?

---

Zelfstudie kan op verschillende manieren. Je hebt psycho-educatie die kan worden aangeboden vanuit de GGZ of een huisarts. Ik heb dit zelf nooit gehad, ik ben aan de zelfstudie gegaan. Het krijgen van een diagnose kan een verademing zijn of juist een grote tegenslag. Er kan dan ook wel worden gezegd om even rustig aan te doen en de tijd te nemen om dit te verwerken. Nu kan dit natuurlijk niet altijd maar in mijn geval, ja noem het toeval, was ik verplicht een week thuis te zitten. Een paar dagen na mijn diagnose werd ik verkouden en ja, toen zaten we nog in de jaren van het coronavirus. I.v.m. mijn werk moest ik wel testen en ja, het was raak. Ik had net een boek gekocht over autisme en ja, die was zo uit. Het gaf me meteen heel veel herkenning en rust om, lekker in het zonnetje, ook rust te gaan vinden in mijn hoofd. Het bleef niet bij dat boek, inmiddels hebben ik meerdere boeken en volg ik Instagram accounts over autisme. Het fijne aan het doen aan zelfstudie is dat ik zelf de regie in handen heb en kan kiezen wat ik wel en niet wil doen. Als iemand met een diagnose kan het soms lastig zijn om de vooroordelen die er zijn aan te gaan. Mensen proberen je te helpen met van alles en nog wat. Hoe lief het soms ook is, het laten inwerken van alles is best veel.

Wat heb ik dan gebruikt voor mijn zelfstudie? Ik heb een aantal boeken gelezen en ben nog steeds met een aantal bezig. Het eerste boek dat ik las was van Bianca Toeps. Maar je ziet er niet autistisch uit, heet het. Ik zal een lijstje onder aan het artikel delen met wat ik heb gebruikt aan zelfstudie. Wat mijn ook heeft geholpen is het kijken van documentaires, films en series. Hoewel autisme soms erg wordt vergroot gaf het me wel inzichten in hoe ik mezelf zie en hoe anderen mij kunnen zien. Dat is een besef wat ik wel meteen kreeg. Mensen kunnen mij op een bepaalde manier zien en dat deed me ook wel een beetje pijn. Dit gaf me juist alleen maar meer motivatie om te onderzoeken, om meer te lezen en na te denken over wat voor beeld van autisme ik zou willen neerzetten. Mijn omgeving liet het ook wel toe dat ik dit op mijn eigen tempo deed waardoor ik er ook de ruimte voor kreeg. Ik kan heel veel dingen benoemen maar ik denk dat de belangrijkste zelfstudie mijn eigen gedachten waren en deze op te schrijven. Hoe ik met dingen omga, welke gedachten in heb en manier ontwikkelen waardoor ik mijn ding kan blijven doen zonder te gaan maskeren. Schrijven heeft me altijd al geholpen en ik doe het soms echt te weinig. En bij de zelfstudie hoor ook dag er soms tegenslagen zijn en dit juist helpt om voor jou een manier de bedenken hoe hier mee om te gaan. Ik ben mezelf meer gaan waarderen toen ik eenmaal ook dingen duidelijk kreeg, ik kon uitleggen waarom ik dingen deed. Ik raad iedereen aan om iets aan zelfstudie te doen wanneer zoiets je overkomt. Neem regie over je eigen proces, jij kan dit!

---

Middelen die ik gebruik voor mijn zelfstudie:

• Bianca Toeps- Maar je ziet er niet autistisch uit
• Autismekracht (Boek en instagram)
• Bianca Toeps- Autastisch leven
• Mijn vriendin heeft autisme- vet gezellig docs (YouTube)
• Succesvol aan het werk met autisme- Maarten van Klaveren
• The Good doctor
• Webinars
• Podcasts (verschillende geluisterd)