Ik ben een powervrouw

Het klinkt misschien heel extreem maar zo voel ik me echt. Na afgelopen jaar met een nieuwe baan, in Mei iets met te veel stress en nu een week mijn vrijwilligerswerk waar ik meer dan één grens ben over gegaan. En nog stond ik er gewoon nog. Vraag me niet hoe hoor, maar ik kan het blijkbaar gewoon.

---

Ik weet dat over grenzen gaan niet goed is maar wat er ook nodig was, ik stond er. Ik zal kort beschrijven wat mijn vrijwilligerswerk inhoudt. Samen met een groep vrijwilligers zorgen we ervoor de kinderen die op bepaalde redenen niet op vakantie kunnen. We hadden dit jaar maaar 27 kinderen en voldoende leiding dus dat zou in theorie echt top zijn. En elk jaar hoop ik weer op meer slaap dan het jaar ervoor maar ook dit jaar is dat mislukt. De kinderen hebben echt een top week gehad en weer mooie herinneringen kunnen maken en dan loop ik graag ik een stapje harder. Zoals ik zei, in mei is stress (van alles samen) even te veel geworden. Een kleine burn-aut misschien. Dus dan was het best even spannend of ik er weer volledig zou zijn of dat ik toch nog te weinig energie zou hebben om alles te kunnen doen. Gaat het me wel lukken?

Het antwoord is Ja! Het heeft me echt wel een boost aan zelfvertrouwen gegeven dat ik na zo’n drukke week en weinig slaap nog zoveel kon. En ook nog helder kon nadenken. Kan ik soms meer dan ik denk? Ja. Moet ik dat ook structureel gaan doen? Nee! Maar denk dat ik voor mezelf wel het tegendeel heb bewezen aan mezelf. Ik heb ook echt dingen losgelaten die ik lastiger zou vinden om los te laten. Maar ik kon het binnen dit team en daar ben ik blij mee. Waar ik nu over nadenk, ik heb in het voorstellen mijn autisme ook niet benoemd maar de helft wist het ook wel. Het was misschien minder belangrijk voor me dit jaar.  Ik wilde gewoon een leuke week draaien en dat is gelukt, vermoeid maar voldaan was ik weer thuis en heb ik de 20 uur slaap in 6 nachten in thuis overgedaan maar dan in één dag. Soms moet je over je grenzen zijn maar dit niet structureel doen, dit is maar een week en dan krijg ik wel een klap ervan terug maar in een week oké slapen en het ritme oppakken is dit ook wel weer klaar. Als ik kijk naar mezelf kijk heb ik geleerd dat een goede voorbereiding niet alles is. Je kan zoveel hebben maar soms met je de mensen op dat moment nodig om het echt te zien. Je kan ook zelf zoveel bedenken maar anderen hebben ook echt top ideeën. En het blijft mensenwerk dus als je blijft praten met elkaar dan moet het goed komen. En daarbij hoort soms ook dat je je moet inhouden. En ja dat hem ik moeten doen. Mijn sociale batterij was na de week ook echt even leeg maar die vult zich snel genoeg weer.

Ik heb ook ontdekt dat ik veel meer van mijn passies en talenten kan uiten in mijn vrijwilligerswerk dan in mijn betaalde baan. Het creatieve stukje van sociale media en het ontwerpen van dingen maakt me echt blij en dat ik dat gewoon als ‘werk’ kan doen doet me goed. Ik merk ook dat ik mensen begeleiden ook erg leuk vindt en hier ook wel een kracht in heb. Mijn talenten zijn echt naar voren gekomen en om die rede zou ik dit ook nooit zomaar los willen laten. Wie weet ooit een carrière switch, al vind ik dat toch wel heel erg spannend.